Jak przechowywać ochotkę?


7 wrz 2021

Każdy doświadczony wędkarz ma swoje ulubione sposoby na łowienie ryb, a także przynęty, których lubi używać. Przed ich zastosowaniem podczas połowów musi je jednak zakupić, a następnie przetrzymać do momentu zarzucenia wędki.

Wśród bardzo popularnych przynęt na ryby znajdują się ochotki. Z naszego artykułu dowiesz się, jakie powinny być warunki przechowywania tego robaka, aby pozostał w jak najlepszej jakości i zapewnił branie.

Niezawodna przynęta na ryby – ochotka

Ochotka to larwa muchówek z rodziny ochotkowatych, które znaleźć można w wodzie, w zbiornikach o mulistym dnie. Mogą przyjmować różny kolor – znajdziemy je w kolorze czerwonym, brązowym, a także czarnym. Stanowią niezastąpione źródło pokarmu dla innych owadów, a także dla ryb.

Szczególnie lubiana jest przez ryby takie jak płocie, leszcze, okonie, karpie czy liny.  Idealnie sprawdza się w wędkarstwie podlodowym oraz w czasie chłodnych jesieni i wczesnej wiosny, gdy ryby gorzej biorą, gdyż są ospałe i mniej żerują.

Dostępne są dwa rodzaje ochotek:

  • ochotka haczykowa – to larwa, która osiąga wielkość od 2 do 4 cm,
  • jokers, czyli ochotka zanętowa – znacznie mniejsza larwa od ochotki haczykowej, służąca głównie jako dodatek do zanęty.

Ochotka – jak przechowywać, aby pozostała w dobrej kondycji?

Ochotki można zakupić w dobrym sklepie wędkarskim. Nie wystarczy jednak przynieść jej do domu i zostawić – grozi to pogorszeniem jakości przynęty. Należy wiedzieć, w jaki sposób się z nią obchodzić.

Podstawową zasadą jest to, żeby po jej zakupie koniecznie ją przepłukać, oddzielając żywe osobniki od nieżyjących. Następnie należy umieścić je w pojemniku z wodą i przechowywać w chłodnym miejscu – doskonale sprawdzi się w tym celu lodówka. Ważne jest, aby codziennie zmieniać wodę i usuwać martwe osobniki, co zapewnia lepszy dostęp tlenu dla żywych larw.

Przechowywanie ochotki hakowej

Zastanawiasz się, czy istnieje różnica pomiędzy przechowywaniem ochotki hakowej od jokersa? Choć różnica jest niewielka, warto ją poznać – z całą pewnością pomoże to w zachowaniu odpowiedniej świeżości przynęty.

Ochotkę hakową można przechowywać w wodzie, najlepiej w pojemniku lub wiadrze.  Temperatura przechowywania powinna wynosić maksymalnie 10 stopni Celsjusza, dlatego idealnie sprawdzi się do tego lodówka. Ochotka pakowana jest także w specjalne podłoże, które zapewnia jej kilkudniowe przetrwanie.

Należy również pamiętać, aby wymieniać wodę przynajmniej raz dziennie, a najlepiej dwa razy – rano i wieczorem. W tym celu można użyć zwykłej kranówki, najlepiej „odstanej”. Ochotki nie przepadają także za nagłymi zmianami temperatur, dlatego woda, która przygotowana jest do zmiany powinna posiadać taką samą temperaturę co ta, w której znajdują się larwy. Aby tak się stało, można wstawić do lodówki pudełko lub butelkę z wodą, aby osiągnęła odpowiednią temperaturę, a następnie wymienić wodę w pojemniku, w którym znajduje się ochotka.

W zależności od posiadanej ilości sztuk niekiedy należy przechowywać je nawet w kilku naczyniach – nie lubią one bowiem, gdy jest im zbyt ciasno.  Należy także oddzielać martwe osobniki od żywych.

Przechowywanie jokersa

Jokers, w odróżnieniu od ochotki hakowej, nie musi być przechowywany w lodówce – optymalnym miejscem będzie dla niego np. piwnica lub garaż. Ważna jest temperatura przechowywania, około 10’C. Aby zachował dobrą kondycję, można przechowywać go zawiniętego w gazetę. W tym przypadku należy pamiętać o regularnym namaczaniu gazety za pomocą wody.

Podobnie jak w przypadku ochotki, tak i jokers nie lubi dużych różnic temperatur ani ciasnoty – to robak niezwykle delikatny, dlatego trzeba się z nim łagodnie obchodzić. Jeśli zauważymy, że jokers traci swoją świeżość, z całą pewnością nie powinniśmy wkładać go od razu do lodówki – drastyczna zmiana temperatury będzie dla niego bardzo niekorzystna! Najpierw należy go przepłukać czystą wodą, zawinąć w gazetę oraz mokry ręcznik i dopiero wtedy umieścić w lodówce.

Ważne jest również regularne mycie jokersa, do czego potrzebne nam będzie sito. Oczyszczamy go z nadmiaru ziemi i gliny, która ogranicza mu dostęp do tlenu.